Σκαλαπούνταροι

Έναν παιξίμιν εν η ζωή. Τζαι το ταξίδιν εν κομμάτιν του. Εν τούτον που είπεν ότι έκαμεν τζαι η Helene με τους καλικάντζαρους. Ταξίδιν γνώσης και προβληματισμού.
¨Αναρωτιέμαι, είπεν, γιατί είναι τόσο συνηθισμένο θέμα το ότι ... κατουρούν οι καλικάντζαροι παντού!¨

Τζι’ επήρεν φόραν η Γαλλίδα...:
¨Αν σε πιάσουν οι καλικάντζαροι, θα γίνεις κι εσύ καλικάντζαρος. Τι φοβερή απειλή, τι τραγική μοίρα! Οι καϋμένοι πρέπει να κόβουν, να κόβουν, όπως ο Σίσυφος με το βράχο του που κατρακυλά. Αλλά, τουλάχιστο, είναι χωρίς ελπίδα ο Σίσυφος, ενώ οι καλικάντζαροι πρέπει να ξέρουν ότι θα βγουν. Τόσος κόπος για το τίποτε. Μακάρι να τους δοθεί χάρισμα ή αμνησία, ή λήθη ... Και διπλή τιμωρία! Όταν ορμούν πάνω στη γη, για διασκέδαση, πειράζουν κάνουν το κακό. Ίσως, μια καλή μέρα, κάποιος καλικάντζαρος αντάρτης δεν θα βγει, θα χωστεί σε μια σκοτεινή γωνιά στα τρίσβαθα της γης, και, ενώ οι άλλοι θα κάνουν ... τη δουλειά τους, θα συνεχίσει μόνος του να κόβει, να κόβει. Και θα κόψει το δέντρο και θα είναι η Αποκάλυψη, θα ελευθερωθούν οι καλικάντζαροι, θα καταστραφεί η τόσο πολυαγαπημένη μας γη.¨

¨Να φας την γλώσσαν σου¨, εν η κυπριακή παροιμία που ταιρκάζει. Μη κακόν μας!

Χαμπή Τσαγγάρη, ¨Οι καλικάντζαροι τζαι το παιξίμιν¨, Σχολή Χαρακτικής Χαμπή, Α΄ και Β΄ Τόμοι, Λευκωσία, 2005

Ο Ταχυδρόμος του Νερούδα

Γυμνή είσαι τόσο απλή όσο το ένα σου χέρι,
Λεία, γήινη, μικροσκοπική, στρογγυλή, διάφανη,
Έχεις γραμμές φεγγαριού, μονοπάτια μήλου,
Γυμνή είσαι λεπτή σαν το γυμνό σιτάρι,
Γυμνή είσαι γαλάζια σαν τη νύχτα στην Κούβα,
Έχεις κληματαριές και αστέρια στα μαλλιά.
Γυμνή είσαι πελώρια και κίτρινη,
Όπως το καλοκαίρι σε μια χρυσή εκκλησιά.

Ίσλα Νέγρα

Bicycle

Αντόνιο Σκαρμέτα, Ο Ταχυδρόμος του Νερούδα, Μετάφραση: Λήδα Παλλαντίου, εκδόσεις Ωκεανίδα

Ιαγουάρος

Ήταν ανώφελο: μ’ έπνιγε η αναρίθμητη άμμος: Κάποιος μου είπε: Δεν ξύπνησες στον ξύπνιο, αλλά σ’ ένα προγενέστερο όνειρο. Το όνειρο αυτό είναι μέσα σ’ ένα άλλο όνειρο, και ούτω καθεξής επ’ άπειρον, που είναι και ο συνολικός αριθμός των κόκκων της άμμου. Η οδός της παλινδρόμησης σου είναι ατελείωτη, και θα πεθάνεις πριν ξυπνήσεις στ’ αλήθεια.


Χόρχε Λουις Μπόρχες, Το Άλεφ – Η Γραφή του Θεού.