τετριμμένη γλώσσα της καθημερινότητας

ένα αρνί και πέντε τυριά

για ένα βιολί

ένα παράθυρο που βελάζει

για μαξιλάρι

ένα μαντολίνο με τροχούς

για το χαμογελό σου

 

2/3          3/3

Δικοτυληδονή

 Τα φασόλια φουσκώνουν από το απόγευμα

μα εσύ δεν τρώγεσαι

Αφίσα από τον Leszek Żebrowski

Στα ξύλινα κιβώτια σταματάει ο χρόνος

Μεγαλώνοντας

ο χρόνος

δ ι α σ τ έ λ λ ε τ α ι

στις επαναλήψεις μου

Μπλε σκάλα

δίαυλος

για το διάστημα

Σε σπειροειδές πάτωμα

η γάτα

θυμάται τη γιαγιά της;

Η αφίσα είναι από Stasys Eidrigevicius

John Frame: Three Fragments of a Lost Tale

Τα αντικείμενα ζωντανεύουν

ξεθάβοντας τη θλίψη σου

Η ζωή και ο θάνατος

χωρίς νόημα

χωρίς λέξεις

σε περιμένει

στην αναμονή των μακρών παύσεων

http://johnframesculpture.com/film

Οι άνθρωποι Ι

Υπάρχουν κάποιοι
που κλείνουν πίσω τους την πόρτα με μεγάλη ευκολία.
Είναι και άλλοι
που κρέμονται από το χερούλι της για πάντα.



Αυγή Λιλλή, ¨Πρόχειρες σημειώσεις πάνω σ΄ένα σωσίβιο¨, εκδόσεις αρμίδα, 2011

δακρυσμένα αποσιωποιητικά ...

βασανίζομαι ...

Απώλεια είναι η λέξη

Απώλεια είναι η λέξη.

Στο βωμό, βουβός και μόνος

με το πέπλο της δύσης στον ώμο του,

μ’ ένα χρυσό μαχαίρι,

χαράζει το πρόσωπό της,

ακριβώς στα σημεία που σχηματίζονταν το γέλιο της.

Αίμα.

Απώλεια είναι η λέξη.

Δακρύζει, με ανάσα βαριά, μια σίγουρη κίνηση.

Και ο θάνατος ξαπλώνει απάνω της,

και το πέπλο της πρώιμης νύχτας,

και το πρώτο φώς του φεγγαριού,

και η τελευταία του ματιά,

και η τελευταία της λέξη,

η τελευταία του σκέψη.

Αγάπη.

Απώλεια είναι η λέξη.

Βασίλης Ιγγλεζάκης, Απώλεια είναι η λέξη, Συλλογή Ποιημάτων (1993-2011), εκδόσεις Βερέττα

Patrick Bokanowski: Le canard á l'orange

Nick Georgiou

Τα πρωτότυπα γλυπτά του Νικ Γεωργίου βασίζονται σε μια αμφιλεγόμενη ιδέα: τον θάνατο του εντύπου.

Αυτό που με ιντριγκάρει στα έργα του δρόμου είναι ο παράγων του αιφνιδιασμού: ο θεατής δεν έχει κανέναν έλεγχο όταν το γλυπτό ξεπροβάλλει στην επόμενη στροφή, τα όρια καταργούνται και όλοι έχουν πρόσβαση στο έργο.

Από την άλλη, μια γκαλερί με ενδιαφέρει πάντα ως «ιερός» χώρος. Εκεί κυριαρχεί η τάξη και μια εμπειρία διαφορετικού τύπου, μια εμπειρία κάθαρσης.

Το έκτο παιδί μιας οικογένειας Κυπρίων από το Νέο Χωριό Κυθρέας που έφτασε στην αμερικανική μεγαλούπολη λίγο μετά την τουρκική εισβολή.

http://myhumancomputer.blogspot.com/
http://www.tanea.gr/politismos/article/?aid=4606449

Sapa

Τι και αν πληγώθηκες και ποτέ να μην κερδίσεις
Και ας μην έχει μείνει τίποτα να χαθεί
Στην κάθε γωνία έχει κάτι για να πάρεις
Από το βούρκο σου μπορείς να σηκωθείς

Οι άνθρωποι ειν' άνθρωποι, οι ψυχές ποτέ κοινές
Η χαρά και ο πόνος έρχονται για να νιώσεις
να ζεις με πάθος την αλήθεια να βιώσεις
Πραγματικά και όχι απλά για να το πείς

Πρέπει το σκότος την μιζέρια να αγγίξεις
στον δρόμο έξω πρέπει να χαθείς
θέλει να κλάψεις , πρώτα στην αυλή σου
να τρώς τα μούτρα σου από μέσα να καείς

Πρέπει να κάψει η μοναξιά την καρδιά σου
μέχρι να σε παρηγορήσει η αυγή
Και όταν τα πάντα εν τέλει θα τα χάσεις
την ψυχή μην βιαστείς να την ξεγράψεις

Τι και αν ζεις σαν πεθαμένος
Ας σε ρήξαν στο κενό
Καλύτερα να νιώθω πεθαμένος
Παρά μ' αυτούς ένας ζωντανός νεκρός

Τώρα που βρήκες την αλήθεια, έχεις πάρει την ζαριά
Έτσι πήρες το παιχνίδι , τώρα άλλαξε γυαλιά
η ζωή το ξέρω μοιάζει σαν μια μεγάλη μαχαιριά
μα όταν φοβάσαι να ποντάρεις, δεν κερδίζεις Πουθενά